Wij worden het nooit eens. Sinds we een jaar of vijf geleden zijn begonnen met een wekelijks rondje hardlopen, verschillen we al van mening. Het hardloopschema is mijn bijbel en ik stap niet met mijn Asics naar buiten zonder hartslagmeter om. Zo niet Karel. In zijn werk controller, in zijn hardlopen een dromer. “Je moet lopen op gevoel”, zo vertelt hij altijd. “Luister naar je lichaam”.
De Kamer, gehoord de beraadslaging,
- constaterende, dat software een cruciale rol speelt in de kennissamenleving;
- voorts constaterende, dat de aanbodzijde van de softwaremarkt op dit moment sterk geconcentreerd is en het veranderen van leverancier vaak hoge overstapkosten met zich meebrengt;
- van mening, dat dit de mededinging beperkt en de samenleving niet optimaal profiteert van de mogelijkheden die software biedt;
- verzoekt de regering zich maximaal in te zetten om hier verbetering in aan te brengen;
- verzoekt voorts de regering ervoor te zorgen dat in 2006 alle door de publieke sector gebruikte software aan open standaarden voldoet;
- verzoekt voorts de regering actief de verspreiding en ¬ontwikkeling van software met een open broncode (open source software) in de publieke sector te stimuleren en hiervoor concrete en ambitieuze doelstellingen te -formuleren,
en gaat over tot de orde van de dag. Verder lezen
Waarschijnlijk is het daarom dat budgetoverschijdingen bij grote projecten relatief weinig burgerwoede opleveren. De Betuwelijn, ooit gestart met een calculatie van minder dan 1 miljard euro, maar sterk gefinished met zo’n 5 miljard als totale kosten. Een kostenstijging van ruim 400 procent, daar kan de Amsterdamse Noord-Zuidlijn een puntje aan zuigen.
Toch is er nooit een demonstratie geweest op het Plein in Den Haag over die 4 miljard euro. Verder dan een onderzoek van de Rekenkamer is het niet gekomen. Dat de Betuwelijn impopulair was en is heeft met iets anders te maken. Er was een breed gedeeld besef in de samenleving dat er groots geïnvesteerd werd in een achterhaald idee. Frits Bolkenstein verwoordde het fraai als ‘dit stuk ijzer voor 100 jaar’. Een 19de eeuwse oplossing voor een land dat op de drempel stond van de 21ste eeuw. Kennelijk was onze politieke elite niet in staat om iets beters te verzinnen. Dat was verontrustend. Alsof de directeur besluit om alle typemachines in de typekamer te vernieuwen, terwijl de hele organisatie al jaren op computers werkt. Verder lezen
Het was wat kort dag om voor deze column het rapport van de Commissie Noord-Zuidlijn helemáál te lezen, maar zoals dat een columnist betaamt, ik heb er al wel een mening over. Net als Adri Duijvestein die, zoals een goed politicus betaamt, zijn mening zelfs al klaar had voordat het rapport uitkwam. Duivesteijn en ik zijn het roerend eens, en ook nog eens om verschillende redenen.
De komende twee weken zullen de media bol staan over de klimaattop in Kopenhagen. Onvermijdelijk zal het begrip duurzaamheid daarbij om de zin vallen. Zo rond de kerst kunnen we de term niet meer hóren en ik voorspel dat heel wat mensen van pure opstandigheid hun CV thermostaat demonstratief een graadje hoger zetten.
De beloftes zullen over ons uitgestort worden, als een soort über-goede voornemens voor 2010 en tot ver daarna. Bij elkaar een circus van een paar duizend diplomaten, tienduizenden activisten en lobbyisten, honderden politici en vijfduizend journalisten. Heel bemoedigend is de besluitvorming over het grootste vraagstuk van de mensheid niet. Het wekt nou niet bepaald de indruk dat er ook maar iemand is die in deze krankzinnige mêlee wezenlijk invloed uit kan oefenen op de uitkomst. Het is de Haagse polder tot de derde macht en dat voorspelt weinig goeds. Verder lezen
Met een spreektijd van al snel dertig minuten en niet zelden vijfenveertig minuten. De zaal zie je na tien minuten collectief afhaken. Er is een term en een website voor: death by powerpoint. Het is een zegen dat we tegenwoordig BlackBerry’s en iPhone’s hebben, dan kunnen we tijdens die congressen in ieder geval nog wat doorwerken, want er wordt maar zelden iets opgestoken. Needless to say, ik ga maar zelden naar congressen. Meestal om zelf te spreken, en ik probeer dan alle valkuilen die hierboven staan te vermijden. Verder lezen
