Tijdens de kerstvakantie is het vaak druk in de trein. Een paar dagen terug zat ik met mijn neefje van 5 – en veel anderen – dicht op elkaar gepakt in een coupé. Hij zat op een klapstoeltje tegen de zitvlakken van onze medepassagiers aan te kijken. Het was stil. Plotseling trok mijn neefje zijn neus op en zegt net iets te hard tegen me; ‘het ruikt hier naar windjes!’. Dat dacht waarschijnlijk de hele coupé, maar niemand durfde het te zeggen. Om ons heen wordt gegniffeld.
Was dit in Malawi, Afrika, gebeurd, dan had de schetenlater kans gehad er niet alleen met wat gegniffel af te zijn gekomen. In Malawi stond de minister van Justitie, George Chaponda, er vorig jaar op dat een nieuwe wet aangenomen zou worden. Een wet die het laten van ‘windjes’ in openbare gelegenheden strafbaar maakt. Het voorstel voor deze wet zorgde voor de nodige ophef en een verhitte discussie tussen Chaponda en zijn vice minister.
De wet moest luchtverontreiniging strafbaar stellen,via de tekst: ‘Any person who vitiates the atmosphere in any place so as to make it noxious to the public to the health of persons in general dwelling or carrying on business in the neighbourhood or passing along a public way shall be guilty of a misdemeanour.’ Niets mis mee. Maar de minister verklaarde dat het laten van scheten hier ook onder valt. Om het publieke fatsoen te promoten, zo stelde hij. Op de lokale radio deed Chaponda er een schepje Monty Python retoriek bovenop; ‘just go to the toilet when you feel like farting’. De vice minister liet vervolgens weten dat ‘fouling the air’ toch echt enkel slaat op ernstige luchtverontreiniging.
Het is mij niet bekend of de wet inmiddels is aangenomen door het parlement van Malawi. Mocht ik besluiten naar Malawi op vakantie te gaan, dan hoop ik in ieder geval niet dat ze bruine bonen serveren in het vliegtuig. Gewoon. Voor de zekerheid.
Eén reactie
ujmnzzeve jzwwd rygemdo gjim fagixdkvvglogmu